زنده به عشق | تیر ۱۳۹۹
این همه نقش میزنم از جهت رضای تو

آدمهای ساکت! آخ از حال ِ بد ِ آدمهای ساکت. هیچ کس نمی فهمد. هیچکس!

تو در درون می میری و کسی نمی فهمد. تو منتظری، بیایند علتش را بپرسند ولی نمی پرسند! هی فرو می روی..عمیق تر. هی غم ها دوره ات می کنند...وسیع تر! هی بیشتر از قبل می میری

کسی باور نمیکند حالم خوب نباشد. چون همیشه دردها را صبور بوده ام. ولی کوه هم اگر باشی،جایی در ضربه ای بالاخره فرو می ریزی

"حالنگارم"

+ برای هیچکس نمیتونم بگم...یعنی چی میتونم بگم؟ گفتنی نیست. حس کردنیه

+دوستش دارم،دوستش دارم،دوستش دارم...چرایش را نمی دانم

+و من هر روز بیشتر از قبل در انزوای خودم فرو می روم. شاید واقعا راست می گفت...

+قوی باش حتی در مردن

+ نوشته شده در  یکشنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۹ساعت   توسط سارا  |